Komið öll sæl og blessuð og gleðilegt sumar,
Það er mikill heiður að fá tækifæri til að ávarpa ykkur hér í dag. Ég hef frá unga aldri fengið að njóta náttúru þessa fallega lands sem við erum svo heppin að búa í. Náttúra Íslands er ekki bara einstök, hún er algjörlega ómetanleg. Landið okkar skartar einni fegurstu náttúru á heimsvísu, og margir ferðamenn koma hingað einungis til þess að upplifa það sem við landsmenn getum notið daglega.
Við erum enn með stórbrotna víðáttu sem víða er ósnortin, og Ísland er eitt af fáum löndum sem getur státað sig af því að eiga stærstu ósnortnu víðerni í Evrópu.
Það er þessi náttúra sem heillar fólk frá öllum heimshornum. Ferðamenn koma hingað til að upplifa það sem þeir sjá ekki í sínum heimalöndum – stórbrotna víðáttu sem er fjölbreytt og aðgengileg.
Ísland virðist nú því miður vera meira og minna allt til sölu og oftar en ekki eru það erlend stórfyrirtæki eða auðugir erlendir einstaklingar sem vilja eignast og hafa nú þegar eignast hluta af landinu okkar: Heilu firðirnir eru teknir undir sjókvíaeldi af norskum fyrirtækjum, heilu jarðirnar með sínum laxveiðiám í sveitum landsins eru keyptar af auðugum einstaklingum eða fjárfestingarsjóðum. Svo er það vindurinn, vatnið, jarðvarminn, sandurinn og síðan náttúran sjálf undir ferðamannaiðnað.
Mér virðist sem ekki sé starfrækt lengur umhverfisráðuneyti á Íslandi og ekki get ég séð að starfandi sé umhverfisráðherra. Sá einstaklingur sem fékk þetta embætti virðist engan áhuga hafa á umhverfinu né á umhverfisvernd. Mér sýnist Jóhann Páll Jóhannson svokallaður umhverfisráðherra fara offari gegn lífríki og náttúru Íslands því áhugi hans á virkjunum virðist takmarkalaus. Því miður á náttúruvernd sér engan málsvara á Alþingi.
Enginn stjórnmálaflokkur á Íslandi hefur tekið náttúru landsins undir sinn verndarvæng og lagt áherslu á vernd hennar og skynsamlega og hóflega nýtingu, það finnst mér óskiljanlegt.
Við verðum að fylkja liði og koma talsmönnum íslenskrar náttúru á þing.
Íslensk heimili og rafbílar nota í dag einungis innan við um 10% af virkjaðri raforku í landinu en 80% af orkunni fer til gagnavera og stóriðju. Ísland á í dag heimsmet í virkjaðri raforku miðað við hvern íbúa í landinu. Önnur lönd í heiminum komast ekki nálægt okkur hvað þetta varðar. En stefna stjórnvalda er nú að margfalda þessa framleiðslu svo um munar og mun náttúra landsins svo sannarlega verða fyrir barðinu á þessum áformum.
Ég tel stórslys hvað varðar verndun og framtíð íslenskrar náttúru vera í uppsiglingu:
Fyrirhugaðar virkjanir á landinu eru nú um 74 talsins, já þið heyrðuð rétt 74. Þar er ég að tala um vatnaflssvirkjanir í nýtingarflokki, jarðvarmavirkjanir og vindorkuver. Þetta er ekkert smá dæmi og þegar maður skoðar kort af landinu þar sem virkjanirnar hafa verið staðsettar þá rekur mann í rogastans. Allt Ísland er undir, heiðarnar, víðernin, fjöllin og dalirnir líka.
Á teikniborðinu eru 43 vindorkuver, já segi og skrifa 43 sem stefnt er að dreifa um landið okkar fagra. Á heiðum uppi, hálsum og fjöllum. Hæðin á vindmyllum getur orðið um 250 metrar með 80 metra löngum spöðum og er því ljóst að gríðarleg sjónmengun, ljósmengun og hávaðamengun mun fylgja þessari starfsemi um allt land.
Gífurlegt jarðrask mun fylgja uppbyggingu þessarar stóriðju, vegalagning og risavaxnar undirstöður. Ennfremur mun þurfa að skaffa þessari vindorkustóriðju rafmagn þegar vindurinn ekki blæs og kallar þetta því á enn fleiri vatnsaflsvirkjanir til að fæða vindorkuverin. Þá er rétt að geta þess að vindorkustóriðjan mun valda miklum skaða á fuglalífi.
Vindorkustóriðju Landsvirkjunar á Vaðöldu með 28 risastórum vindmyllum hefur verið valinn staður á hálendinu innan þjóðlendu í anddyri einnar fegurstu hálendisperlu Íslands. Það er álit margra að verri stað hefði Landsvirkjun ekki getað valið gagnvart náttúrunni. Þetta er þyngra en tárum taki.
Samanlagt afl vindorkuverkefna sem er í farvatninu er nú meira en allt uppsett afl raforkukerfisins sem byggst hefur upp á mörgum áratugum. Nýr veruleiki orkumála blasir nú við okkur sem þjóð með vindorkuverin. Það eru nefnilega erlend stórfyrirtæki sem stefna hér á að taka undir sig landið fyrir vindorkustóriðju. Þetta er nýr veruleiki orkumála í lagaumhverfi ESB. Engin umræða hefur farið fram um þetta fyrirhugaða eignarhald Norðmanna og Frakka á grundvallarinnviðum íslensku þjóðarinnar. Það virðist eiga að læða þessu í gegnum kerfið hratt og örugglega. Þetta þarf einfaldlega að stöðva.
Til að gefa ykkur eitt dæmi um þessi áform:
Norska orkufyrirtækið Zephyr AS áformar að reisa næststærstu virkjun landsins á Fljótsdalsheiði – allt að 500 MW vindorkuver sem gengur undir nafninu Klausturselsvirkjun.
Tugir risamastra á hæð við þrjár Hallgrímskirkjur munu óhjákvæmilega hafa í för með sér gríðarlega eyðileggingu á Fljótsdalsheiði, auk mengunar, truflunar og ógnar við gróður, fugla og spendýr á svæðinu.
Hvert mastur yrði allt að 250 m að hæð og hver spaði allt að 80 m að lengd. Framkvæmdasvæðið yrði á stærð við hálft Þingvallavatn eða jafn stórt og 5.700 fótboltavellir lagðir saman. Sjónmengun vindorkuversins næði yfir miklu stærra svæði því mannvirkin myndu sjást vel víða úr Vatnajökulsþjóðgarði og öllum heiðum og fjöllum í nágrenninu, m.a. Snæfelli. Þannig skerðast víðerni svæðisins og upplifunin af þeim.
Við hvert mastur þarf 1.200 fm mikið styrktan pall undir krana sem notaðir eru til að koma möstrunum á sinn stað og undir hvert mastur þarf auk þess 120 fm öfluga undirstöðu.
Leggja þarf veg sem þolir mikla þungaflutninga að hverju mastri. Gríðarlega umfangsmikil jarðvegsskipti þarf til að að koma fyrir öllum þessum vegum sem gætu orðið tugir km að lengd. Öllu þessu til viðbótar þarf að grafa upp allt að 12 metra breitt belti fyrir jarðvegsstrengi um langan veg.
Hljóð- og ljósmengun fylgir öllum vindorkuverum; á möstrunum eru blikkandi ljós sem valda óþægindum og truflun um langa leið.
Zephyr AS áformar ennfremur 9 önnur vindorkuver á Íslandi. Þetta fyrirtæki hefur lent í harðvítugum deilum við norsk samfélög, m.a. þegar það setti upp vindorkuver á hið stórbrotna fjall í Haramsøya í óþökk íbúa.
Þessi vinduorkustóriðja mun sem sagt verða að stærstu leyti í eigu Norðmanna og einnig Frakka og minnir þetta því óþyrmilega á sjókvíaeldið. Þar sem vaðið var af stað án þess að skýr lagarammi væri til staðar.
Mig langar nú að víkja að sjókvíaeldinu og áhrifum þess á lífríki Íslands og náttúrulegu laxastofnana.
Náttúrulegi íslenski laxastofninn er talinn vera um 10.000-15.000 þúsund ára gamall. Honum er nú ógnað vegna erfðamengunar af slysasleppingum úr sjókvíum.
Talið er að um 100.000 laxar af norskum stofni sleppi árlega úr kvíum í íslenskum fjörðum og sæki upp í íslenskar ár og blandist þar íslenska náttúrulega laxastofninum og valdi óbætanlegri erfðablöndun. Framtíð íslenska laxastofnsins er veruleg hætta búin af þessum sóðaiðnaði. Mengunin sem af þessum iðnaði hlýst er gífurleg í íslenskum fjörðum.
Að auki þá er talið að 40 % eldislaxa drepist í hverri eldislotu og talið er að um 5,3 milljónir eldislaxa hafi drepist í sjókvíum á Íslandi á síðasta ári.
Þetta er einfaldlega dýraníð af verstu tegund. En viti menn, nú vill núverandi ríkisstjórn Íslands, atvinnuvegaráðuneytið undir forystu Hönnu Katrínar Friðriksson, festa þennan sóðaiðnað í sessi með nýjum kvótalögum með svokölluðum skráðum laxahlut. Þessi laxahlutur verður sjálfstæður réttur sem skráður verður opinberlega. Þessi réttur verður framseljanlegur, leigjanlegur og veðsetjanlegur. Þar með munum við færa íslenska firði endanlega í hendur Norðmanna. Það er óskiljanleg og óvönduð stjórnsýsla.
Kæru landsmenn við eigum saman eitt fallegasta land veraldar eins og staðan er í dag en það eru verulegar blikur á lofti. Stöndum vörð um náttúruna á Íslandi og skilum af okkur landinu til komandi kynslóða svo sómi sé af. Forðumst rányrkju en nýtum náttúruauðlindir okkar af skynsemi, hófsemi og virðingu
Gætum þess að landið okkar verði ekki framselt í hendurnar á erlendum stórfyrirtækjum og erlendum mógúlum, af misvitrum stjórnmálamönnum og flokkum.
Náttúra Íslands er ómetanleg eign okkar allra sem við þurfum að standa vörð um sem aldrei fyrr, náttúran þarf á okkur að halda.
Góðar stundir.
