Vistspor er mælikvarði á hve miklar auðlindir jarðar maðurinn notar. Mynd frá Grunnskóla Borgarfjarðar Eystri, 2019, landvernd.is

Vistspor

Vistspor er mælikvarði á hve mikið af gæðum jarðar fólk nýtir við neyslu sína og hve miklum úrgangi eða mengun það skilar frá sér. Því meiri neysla, þeim mun stærra er vistsporið.

Því meiri neysla, þeim mun stærra er vistsporið

Hver maður þarf rými. Við þurfum að búa einhversstaðar, en svo þurfum við einnig fæðu og orku og svo þurfum við líka að losa okkur við úrgang.

Svæði jarðar eru misgjöful til að taka við og vera nýtt, en vistsporið er mælt í mælieiningunni jarðhektari. Jarðhektari er því meðalgeta ákveðins svæðis á jörðinni til að nota til ræktunar, orkuframleiðslu og allrar neyslu.

Ef menn nýta meira af auðlindum jarðar en til eru, þá erum við að ganga á auðlindir sem framtíðarkynslóðir hefðu geta nýtt sér. Þannig erum við komin á yfirdrátt á auðlindum jarðar.

Á sama tíma býr fólk víða um heim við skort og hefur ekki aðgang að auðlindum sem tryggja mannsæmandi líf, menntun og heilbrigðiskerfi.

Meðal vistspor jarðar er 2,69 jarðhektarar. Til þess að líf manna á jörðinni sé sjálfbært þarf vistspor manna að vera 1,7 jarðhektarar.

Vistpor Íslendinga er 12,7 jarðhektarar

Vistspor Íslendinga er mjög hátt. Vistpor Íslendinga er 12,7 jarðhektarar. Ef allir myndu neyta eins og Íslendingar þyrftum við 6 jarðir.

Það sem útskýrir þetta háa vistspor er lífstíll Íslendinga, óhófleg neysla, mikill meirihluti af vörum er fluttur inn frá fjarlægum löndum, notkun flugsamgangna er mjög algeng og notkun einkabílsins mikil.

Við búum á einni jörð, drögum úr vistspori okkar

Lesa meira um vistspor Íslendinga.

Scroll to Top